ديده شده ؛ و همچنين خونى كه از جملهء آيات حضرت موسى بن عمران عليه السلام بوده ، پاك است . و امّا خون علَقه كه منشاء صورت حيوانى است ، نجس است « 1 » . و خون تخم مرغ « 2 » ، محكوم به نجاست و وجوب اجتناب است على الأحوط ، اگر چه طهارت آن ، خالى از وجه نيست . حكم خونِ باقى مانده بعد از تذكيه و خونى كه بعد از تذكيهء حيوان ماكول اللحم « 3 » در بدن آن مىماند بعد از بيرون رفتن خون به قدر متعارف ، پاك است به شرط آن كه در جزءِ حلالش باشد ، چون گوشت ؛ امّا آن چه در غير آن باشد چون سپرز پس آن ، محل اشكال است ؛ « 4 » و احوط اجتناب است . و هر گاه خونى كه عادت به بيرون آمدن در وقت تذكيه قرار گرفته باشد از آن خارج نشود ، نجس است ، [ و ] به سبب مخلوط شدن با خون ديگر ، آن را هم نجس « 5 » مىكند . و اقوى اين است كه از « 6 » خون باقى ماندهء در بدن غير مأكول اللحم بعد از خروج خون متعارف ، اجتناب نمايد . و در طهارت خون بچّه اى كه در زمان تذكيه در شكم مادر بوده ، اشكال است و احوط اجتناب « 7 » است ؛ چنانچه طهارت آن خونى كه در حال جارى شدن خون از محل ذبح ،

--> « 1 » در آدمى و ساير حيوانات حتى نطفهء مستحيله به خون در تخم مرغ ، على الأحوط . « 2 » اگر چه معلوم باشد كه مستحيل از نطفه نيست و اين احتياط ترك نشود . « 3 » چه ذبح شرعى باشد ، يا نَحر . « 4 » و طهارت آن ، خالى از وجه نيست . « 5 » يعنى خون ديگر را و ظاهرِ آن چه را كه ملاقات با خون كرده است از گوشت و غير آن . « 6 » بلكه اظهر ، طهارت است . « 7 » محل احتياط ، خونى است كه عادتاً از مذبوح خارج مىشود ، نه خون داخل گوشت و مانند آن .